Medical Slang & Acronyms
Słownik Angielsko-Polski


 Jest to mała encyklopedia slangu,
skrótów i akronimów medycznych

Autorzy:
Linda Perlińska, Janusz Krzyżowsk


Warszawa 2007, wydanie I, 198 stron,
oprawa zintegrowana

powrót

Język angielski jest językiem niezwykle bogatym, dynamicznym, ciągle rozwijającym się i składa się nie tylko ze słów zapisanych w różnych słownikach i encyklopediach ale także akronimów i skrótów. A Anglosasi z upodobaniem lubią posługiwać się skrótami i akronimami, zwłaszcza w czasie wykonywania pracy. Ich sens znany jest często tylko nielicznej grupie ludzi reprezentujących to samo środowiska, na przykład medyczne: osoba z zewnątrz, laik zainteresowany problematyką medyczną, jak również lekarz, dla którego język angielski nie jest językiem rodzinnym, może mieć trudności w komunikacji z lokalnymi lekarzami, pielęgniarkami czy pracownikami socjalnymi. Osoba taka może mieć również problemy ze zrozumieniem wypowiedzi, opisów chorób czy artykułów w specjalistycznej prasie.

Słownik Slangu Medycznego i Akronimów został stworzony właśnie z myślą o polskich medykach, którzy znając dość dobrze klasyczny język angielski rozpoczynają lub zamierzają podjąć pracę w Anglii czy Stanach Zjednoczonych i mogą mieć problemy ze zrozumieniem stwierdzeń medycznych, rozpoznań czy zaleceń miejscowych lekarzy czy też pielęgniarek, realizacji skierowań oraz interpretacji informacji zawartych w historii choroby. Szczególnie trudna może być praca na Izbie Przyjęć lub Oddziale Intensywnej Opieki gdy, skrótowe polecenia wypowiedziane w lokalnym slangu medycznym nie zostaną szybko zrealizowane. W takich okolicznościach zwykle nie ma czasu na objaśnienia i dociekania, co też rozmówca chciał powiedzieć. Czasem szukając w różnych słownikach i encyklopediach znaczenia danego słowa znajdujemy definicje, ale żadna z nich nie pasuje do kontekstu w którym zostało słowo użyte. Niniejszy Słownik ma za zadanie rozwiązać ten i podobne problemy językowe.

Każdy współczesny język narodowy ulega wielkim przemianom, że nasz zasób słów, którym posługujemy się na co dzień, znacznie różni się od języka naszych przodków, a nawet i rodziców. Powstają nowe wyrażenia i zwroty używane tylko przez wąskie grupy społeczne czy zawodowe i dla pozostających na zewnątrz raczej niezrozumiałe. Takim właśnie tworem jest slang medyczny. Jak każdy slang jest on oczywiście odmianą języka mówionego (czy literackiego) posiadając swoiste słownictwo, a często odmienną frazeologię i artykulację. Tak było również w poprzednich wiekach i na nic zdały się narzekania, a nawet ostra krytyka purystów językowych. Georg Orwell nazywał slangi i gwary „zbydlęceniem języka”. Polski medyk stykając się z angielskim slangiem medycznym w czasie pracy, jak również uważny czytelnik prezentowanego słownika, może niekiedy być zażenowany używanymi w nim odhumanizowanymi terminami lub skojarzeniami. Dr A.T. Fox z Wielkiej Brytanii, twórca jednego z pierwszych słowników slangu, zastrzega się (a z nim razem autorzy tego słownika), że nie jest zwolennikiem ani adwokatem używania słów czy fraz w nim zawartych. Przeciwnie, w licznych artykułach w czasopismach zajmujących się etyką zawodową, dr Fox wyrażał swoje potępienie i niesmak, że koledzy niekiedy używają zarówno słów zbliżonych do obscenicznych, jak i nie licujących z godnością zawodu. A używania podobnych, niekiedy mogących uwłaczać godności pacjentów slangowych wyrażeń, nie można usprawiedliwiać stwierdzeniem, że lekarze zawsze posługiwali się (dla dobra pacjenta?) łaciną lub innym kodem językowym. Końcowym argumentem dr Foxa, iż napisał wspomniany słownik medycznego slangu było stwierdzenie, że slang jest on obecnie stosowaną formą komunikacji wśród medyków i zjawisko to powinno zostać zarejestrowane.

Autorzy prezentowanego słownika podzielają poglądy dr Foxa i z podobnych pobudek pokusili się aby napisać angielsko-polski słownik slangu medycznego i akronimów. Z racji zawodowych uwarunkowań zawarto w nim stosunkowo szerokie słownictwo psychologiczno-psychiatryczne, łącznie z rzadko prezentowanymi nazwami zaburzeń psychicznych, na jakie skarżyć się mogą egzotyczni pacjenci – imigranci przebywający w krajach anglojęzycznych.